ایران: عشق و نور و امید

شبی برای شعر، نفس، حرکت، یادآوری و باهم‌بودن

در روزگارِ پر از ابهام و آشفتگی، کنار هم آمدن خود می‌تواند کنشی از امید باشد.

از شما دعوت می‌کنیم در شبی صمیمی و از دل برآمده، همراه ما باشید؛ فضایی برای مکث کردن، نفس کشیدن و دوباره پیوند یافتن؛ هم با یکدیگر و هم با آن رشته‌های نامرئی و عمیقی که ما را به هم متصل می‌کنند.

در کنار هم، با تنفس آگاهانه، حرکت‌های آرام و هدایت‌شده، شعر ، تأمل و حضور مشترک، تاب‌آوری، زیبایی و روح ایران و مردمانش را پاس خواهیم داشت.

همان‌گونه که هستید، بیایید. با شادی یا اندوه، دلتنگی یا قدردانی، خشم یا عشق، و یا حتی تنها با حس کنجکاوی.

با هم دایره‌ای از همدلی و تعلق شکل خواهیم داد؛ جایی که دل‌ها نرم‌تر شوند و جرقه‌های امید دوباره جان بگیرند.

در این شب، قرار است با هم:

• تمرین‌هایی برای حضورو رسیدن به لحظه اکنون انجام بدهیم ...

• تنفس آگاهانه و هدایت‌شده داشته باشیم..

• حرکت‌های آرام و بیان از طریق بدن..

• شعرخوانی و خوانش متونی از شاعران و نویسندگان فارسی‌زبان..

• فضایی برای از دل گفتن، شنیدن و تأمل ...

• موسیقی و لحظاتی از سکوت ...

• صرف غذایی ساده در کنار یکدیگر، برای پایان دادن به شب در حسِ باهم‌بودن...

فرقی نمی‌کند ایران زادگاه شما باشد، بخشی از میراث و هویتتان، یا سرزمینی که در قلبتان خانه دارد؛ این گردهمایی دعوتی است برای به یاد آوردن این حقیقت که هیچ‌یک از ما قرار نیست بار این روزها را به تنهایی بر دوش بکشد.

با لباس راحت و ورزشی و آغوشی باز بیایید.